Europejski Trybunał Sprawiedliwości rozstrzyga wątpliwość dotyczącą zaliczenia aresztu domowego

19 sierpnia 2016 Michał Walczakogólne

Wielokrotnie sygnalizowana była problematyka zaliczenia na poczet kary pozbawienia wolności aresztu domowego (dozoru elektronicznego) zastosowanego za granicą w trakcie procedury przekazania ściganego w trybie Europejskiego Nakazu Aresztowania.

Europejski Trybunał Sprawiedliwości rozstrzygnął problem i wskazał,  ” że środki takie jak areszt domowy w wymiarze dziewięciu godzin na dobę w godzinach nocnych, połączony z dozorem elektronicznym danej osoby za pomocą opaski elektronicznej, z obowiązkiem stawiennictwa codziennie lub kilka razy w tygodniu w komisariacie policji w określonych godzinach, a także z zakazem występowania o wydanie dokumentów umożliwiających podróż za granicę, nie są co do zasady – uwzględniając rodzaj, czas trwania, skutki i sposób wykonania całokształtu tych środków – do tego stopnia ograniczające, by wywierały skutek w postaci pozbawienia wolności porównywalny z osadzeniem i tym samym zostały zakwalifikowane jako „zatrzymanie” w rozumieniu wspomnianego przepisu, czego sprawdzenie należy jednak do sądu odsyłającego.” ( Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 28 lipca 2016 r.; JZ przeciwko Prokuraturze Rejonowej Łódź-Śródmieście; Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi; Sprawa C-294/16 PPU)

Należy jednak mieć na względzie, iż na kanwie powyższego orzeczenia nie zalicza się aresztu domowego, który ma miejsce w nocy itp. Sprawa więc nie do końca jest więc jednoznaczna jak chodzi o sytuacje, w których mamy do czynienia z aresztem domowym znacznie bardziej ingerującym w swobodę np. z aresztem całodobowym lub też obejmującym w znacznej mierze godziny dzienne. Tutaj Trybunał dał nadal swobodę do oceny zaliczenia tego rodzaju środków na poczet kary sądowi orzekającemu w konkretnej sprawie.

Tagi: , , , ,